taktım yine gözlüklerimi, kırılan parçalarını yaptırdım, sanırım daha iyi oldu şimdi..
bilgisayar kullanırken takmaya özen gösteriyorum, gerçekten rahatlatıyor gözlerimi..
yorgunluk çöktü üstüme; bedenen, ruhen..
dengesiz insanlara katlanamıyorum onu farkettim, farkındayım çok ağır bir itham oldu ama
gerçekten ne demeliyim; bir bakıyorsun senden iyisi yok, bir bakıyosun suratına bakmıyor insancık. anasını satayım nasıl bir iş bu. sanırım biraz farklı bakmak gerekiyor olaya neden bana böyle davranıyor değil de neden böyle demekte fayda var. şey düşündüm geçen acaba bencillik mi insanı bu hale getiren şey. karşındaki insanın etkilenip etkilenmiyeceğini düşünmeden istediği gibi özgürce davranmak mı yoksa, onları bu davranışlara iten şey. insan tabiki özgür olmalı, tabi ki istediği gibi davranmalı ama kimse de onu anlamak zorunda değil be kardeşim, ya karşısındaki de onun gibi bencil bir insansa zannetmiyorum o insanı anlamaya çalışacağını, kısır döngü gibi.. ne kadar özgür olsanda unutma karşındaki de özgür, maden öyle karşılıklı olarak kısıtlamadan yaşa özgürlüğünü.ne bilim yaa ,sırf başkaları mutlu olsun diye diğer başka insanlara katlanmak zorunda olduğumu zannetmiyorum, yeterince kalabalık zaten kafam.. bunu şimdi diyorum ama, eminim pişman da olacağım bu dediğimden, dayanamayacağım ve yine katlanmaya devam edeceğim, kimi kandırıyorsam, sanki bilmiyorum kendimi..
bir kaç gün, belki haftada br gün, belki yılda 1 gün ama yine de biliyorum bu durum kafamı kurcalamaya devam edicek... ya gidip konuşmalı, amannn ne bilem yaaa
ben ingilizce çalışmaya devam etsem iyi olucak bakasana saat yine kaç olmuş...
eyvallah..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder